• Woordkleur

Taalverloedering: een zegen of een zorg?

Bijgewerkt: 27 jun 2018

De Nederlandse taal verloedert. Dit hoor ik op de radio, lees ik in de krant en dit bespreekt mijn omgeving met mij. Maar wat is dat eigenlijk? Bestaat taalverloedering wel? En is verandering van de Nederlandse taal zo erg?


De Van Dale geeft als definitie voor taalverloedering: “Een verschijnsel dat veel mensen denken te horen of lezen in het taalgebruik van anderen, vaak jongeren, wanneer dat afwijkt van hun eigen taalgebruik. 'Anders' wordt dan beleefd als 'fout'.” Alleen al van de definitie gaan mijn haren recht overeind staan. Sinds wanneer is alles wat anders is fout? Is dat niet de opvatting van oordelende, betweterige, conservatieve mensen? ‘Afwijkend’ is dan wel een onderdeel van de definitie waar ik me in kan vinden. De Nederlandse taal verandert ook. Tegenwoordig lijken vrij weinig mensen nog op te kijken van uitspraken als “Die meisje en me moeder zijn wezen shoppen.” En: “Hun hebben een nieuw huis gekocht.” Dit wijkt duidelijk af van wat ik ooit geleerd heb.


Grofweg zijn er twee groepen te onderscheiden. Mensen die bagatelliseren: zo erg is het allemaal niet. En mensen die actie willen: strengere eisen en leesbevordering. Zelf denk ik dat het iets genuanceerder in elkaar zit. Ik ben voorstander van taalontwikkeling en heb een hekel aan mensen die nog steeds denken dat een sollicitatie of een officiële brief gepaard moet gaan met archaïsch taalgebruik. “Naar aanleiding van ons prettig telefonisch onderhoud doe ik u de volgende documenten toekomen.” Kom op. We leven niet meer in de jaren ’60. De manager die zo’n brief nog leest, mag van mij meteen met pensioen. Het ontstaan van nieuwe woorden vind ik een goede zaak. Ook met afkortingen op WhatsApp, straattaal en Engelse woorden heb ik geen probleem. Juist als copywriter moet je kunnen spelen met nieuwe woorden, want waar ben je als je niet weet hoe je met je doelgroep communiceert.


Wat ik wél storend vind, is als mensen niet wéten dat ze een fout maken. Of als woorden compleet vervormd worden zonder achterliggende gedachte. ‘Nieuwschierig’ bijvoorbeeld. Dat woord is een samentrekking van de woorden ‘nieuws’ en ‘gierig’, dus hoe moeilijk kan het zijn dat correct te spellen? Ook grammaticale fouten en overduidelijke spelfouten vind ik stuitend. Een nieuwsbrief met als headline: “De Nederlandse taal veranderd”, een leraar die tweet: “Ik besef me dat …” of een brochure waarin gesproken wordt over een “verassend product” kan anno 2018 nog steeds niet.


Taalverloedering kan dus een zegen en een zorg tegelijkertijd zijn. Het mooie van taal is juist dat zij aan verandering onderhevig is. Door te kiezen voor woorden en formuleringen die gangbaar zijn binnen jouw doelgroep, maak je jouw tekst begrijpelijk voor een breed publiek. En veelvuldig gebruik leidt tot nieuwe woorden. Maar laten we alsjeblieft de oorsprong van woorden niet vergeten en wel de spreekwoordelijke puntjes op de i blijven zetten.







84 keer bekeken1 reactie

Copyright Woordkleur 2018 

Tekstbureau Den Haag | marjolijn@woordkleur.nl | 06-38345648 | Algemene voorwaarden | Privacy 

Tekstschrijver | Copywriter | Redacteur

  • LinkedIn Woordkleur
  • Facebook Woordkleur
  • Twitter Woordkleur
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now